Mouchos, coruxas, sapos e bruxas.
Demos, trasgos e diaños,
espritos das nevoadas veigas.
Corvos, pintigas e meigas:
feitizos das manciñeiras.
Podres cañotas furadas,
fogar dos vermes e alimañas.
Lume das Santas Compañas,
mal de ollo, negros meigallos,
cheiro dos mortos, tronos e raios.
Oubneo do can, pregon da morte;
fuciño do sátiro e pe do coello.
Pecadora lingua da mala muller
casad cum home vello.
Averno de Satán e Belcebú,
lume dos cadaveres ardentes,
corpos mutilados dos indecentes,
peidos dos infernales cús,
muxido da mar embravecida.
Barriga inutil da muller solteira,
falar dos gatos que andan a xaneira,
guedella porca da cabra mal parida.
Con este fol levantarei
as chamas deste lume
que asemella ao do Inferno,
e fuxirán as bruxas
acabalo das suas escobas,
indose bañar na praia
das areas gordas.
¡oide, oide! os ruxidos
que dan as que non poden
deixar de queimarse no agoardente
quedando así purificadas.
E cando este brebaxe
bailxe po las nosas gorxas,
quedaremos libres dos males
da nosa alma e de todo embruxamento.
Forzas do ar, terra, mar e lume,
a vos fago esta chamada:
si é verdade que tendes mais poder
que a humana xente,
eigui e agora, facede cos espritos
dos amigos que estan fora,
participen con nos desta Queimada.
|
